نام کاربری
کلمه عبور
کلمه عبور را فراموش کرده اید ؟
کد پیگیری


نام و نام خانوادگی
شماره همراه
آدرس ایمیل


        
جشنواره طنز مکتوب محلی برای رسمیت بخشیدن به طنز؛روشنی چراغ طنز در دست مدیران - موسسه فرهنگی هنری سپهر سوره هنر

جشنواره طنز مکتوب محلی برای رسمیت بخشیدن به طنز؛روشنی چراغ طنز در دست مدیران


رضا ساکی نویسنده و طنز‌پرداز رادیویی  در گفت و گو با کمیته اطلاع رسانی محافل و جشنواره های حوزه هنری درباره برگزاری هفتمین جشنواره طنز مکتوب گفت: تشویق استعدادهای جوان کارکرد مهم برگزاری این قبیل جشنواره هاست و اگر مورد توجه طنزپردازان و جوانان علاقمند به این حوزه قرار گیرد می تواند محلی برای رسمیت بخشیدن به طنز باشد.
ساکی در ادامه با نگاهی دیگر به برگزاری جشنواره طنز مکتوب گفت: برگزاری جشنواره ای برای ادبیات طنز یعنی "وجود " طنز در ابعاد گسترده و هرچه این جشنواره از قدمت و قدرت بیشتری برخوردار باشد، به همان نسبت صحه ای است بر وجود طنز در ادبیات و در میان جامعه.
نویسنده کتاب «بابا باتری دار می شود» در خصوص برگزیدگان جشنواره گفت: برنده شدن در جشنواره ها یکی از چیزهایی است که می تواند مهم باشد ولی نباید به گونه ای باشد که اگر کسی مورد اقبال قرار نگرفت ناامید شود. به هر حال فضای تلاش و نشاطی که در این جشنواره ها پدید می آید بهترین فرصتی است که باید از آن استفاده کرد.
وی در خصوص پذیرش طنز از سوی مدیران و مسئولان گفت: امیدوارم مسئولان فرهنگی در نگاه خود به این حوزه، تغییراتی به وجود آورند. به این علت که هر جا چراغ طنزی روشن است، حکایت از وجود مدیران با درایت در آن جا دارد.
وی به نیاز جامعه به همه انواع طنز اشاره کرد و افزود: همه انواع طنز باید مورد توجه قرار گیرد. طنز در سینما ، مطبوعات و رسانه های دیداری و شنیداری با داشتن طنز قوت بیشتری می گیرند.
این طنزپرداز جوان کشورمان به معنای هجو و هزل اشاره کرد و گفت: در رویکردهای تازه طنز که از ادب غرب وام گرفته شده ، هجو و هزل را به صورت قالب های فرمی می بینیم.
وی در تشریح این مساله اضافه کرد: می توان هزل و هجوی آفرید که لزوما با توهین همراه نباشد. در رویکرد های ادبیات کلاسیک متنی هزل و هجو خوانده می شود که گاهی دچار رکاکت لفظ است؛ اما در تعریف امروزی هم در محتوا و هم در فرم دچار دگرگونی شده است.
وی درباره پرداختن به لهجه ها و بومیت مناطق در ادبیات طنز گفت: خلق آثار شعر و نثر با لهجه محلی ذاتا توهین آمیز نیست و در بسیاری مواقع ضمن تاثیرگذاری به لحاظ شناخت فرهنگی که از این طریق به وجود می آید می تواند با مخاطبین ارتباط عمیقی نیز ایجاد کند.